log in

Ποιοί είμαστε

Ποιοί είμαστε

Η ΛΕΦΕΔ - Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων είναι μια προσπάθεια συνειδητοποιημένων εφέδρων αξιωματικών και οπλιτών, Ελλήνων πολιτών που ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη και ενίσχυση των μεταξύ αυτών αναπτυχθέντων κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας σχέσεων, δεσμών και ιδεών και ιδίως η καλλιέργεια του εθελοντισμού, της φιλοπατρίας, της πειθαρχίας και του αλτρουισμού επ’ ωφελεία των ενόπλων δυνάμεων και της εθνικής αμύνης της Πατρίδας. Αν και η ΛΕΦΕΔ - Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη το έτος 2006, τα ιδρυτικά της μέλη συμμετείχαν σε επιχειρήσεις από το 1993 και έχουν πολυετή εμπειρία σε αντίστοιχα προϋπάρχοντα σωματεία. Μέλη της ΛΕΦΕΔ μπορούν να γίνουν όσοι είναι εν ενεργεία στελέχη ή έχουν υπηρετήσει στις Ένοπλες Δυνάμεις ή τα Σώματα Ασφαλείας (ΕΣ, ΠΝ, ΠΑ, ΕΛΑΣ, ΛΣ, ΠΣ κλπ). Ο σημερινός Πρόεδρος της ΛΕΦΕΔ και επιχειρησιακός αρχηγός, είναι ο έφεδρος Ταγματάρχης (ΠΖ) Σιδηρόπουλος Ιωάννης.

Η έδρα της ΛΕΦΕΔ - Λέσχης Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων, βρίσκεται στην πόλη της Θεσσαλονίκης.  

Τα καινούργια μας γραφεία βρίσκονται: Προέκταση Ολυμπιάδος με ωκεανού ΤΚ 56224 Εύοσμος Θεσσαλονίκη

και μπορείται να μας βρείτε στα γραφεία μας κάθε τετάρτη μετά της 8 το απόγευμα.. Τα τηλέφωνα & fax είναι 2310 517028,και το email Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ενημερωτικό φυλλάδιο
Λέσχης Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων
 Συνάδελφε καλώς όρισες στη Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων. Ελπίζουμε αυτό το φυλλάδιο να σε βοηθήσει να ενταχθείς πιο εύκολα στην μεγάλη μας οικογένεια και να κατανοήσεις γρηγορότερα κάποιες από τις λεπτομέρειες της λειτουργίας και της ύπαρξής μας.

Σκοπός Λέσχης: Ο σκοπός της λειτουργίας της Λέσχης αναφέρεται στο καταστατικό. Αν τα μέλη επιθυμούν να διαβάσουν το καταστατικό, θα πρέπει να απευθύνονται στους Γραμματείς της Λέσχης.

Ιστορία Λ.ΕΦ.Ε.Δ.: Η Λ.ΕΦ.Ε.Δ. ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη το έτος 2006. Τα ιδρυτικά της μέλη έχουν πολυετή εμπειρία συμμετοχής σε αντίστοιχα σωματεία.

Πρώτος Πρόεδρος της Λ.ΕΦ.Ε.Δ. είναι ο Εφ Ταγματάρχης (ΠΖ) Σιδηρόπουλος Ιωάννης. Τα γραφεία της Λ.ΕΦ.Ε.Δ. βρίσκονται στη διεύθυνση Αμαλίας 14 και Γαμβέτα στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, με φιλοδοξία τη μελλοντική στέγαση σε ιδιόκτητα γραφεία ή τη φιλοξενία σε χώρο στρατοπέδου ενεργού ή μη.

Σχέση με ομοειδή σωματεία: Η Λ.ΕΦ.Ε.Δ. κάνοντας πράξη το ρητό «Ισχύς εν τη ενώσει», πραγματοποιεί εκδηλώσεις με ομοειδή σωματεία.

Εκδηλώσεις: Οι εκδηλώσεις στις οποίες τα μέλη της Λ.ΕΦ.Ε.Δ. μετέχουν δυναμικά, μπορούν να ποικίλουν. Παρελάσεις σε Εθνικές Επετείους, ημερίδες για εθνικά ή τεχνικά θέματα, διεθνείς αγώνες (Bocairre Γαλλίας, SRC Ελβετίας , Grenadier Αυστρία , Cambrian Patrol Μεγάλη Βρετανία κλπ) πανελλήνιους αγώνες («ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ» στη Ρεντίνα, «ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ» στην Ξάνθη, εγκαταστάσεις ΣΕΓΑΣ όρος Πάρνηθα, στρατόπεδο ΚΕΕΔ Μεγάλο Πεύκο και όρος Καντήλι Αττικής, στρατόπεδο ΚΕΤΘ Αυλώνα, «ΟΝΗΣΙΛΟΣ»-Κύπρος κλπ), συμμετοχή στις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης μετά από ατυχήματα ή θεομηνίες. Επίσης η Λέσχη μετέχει σε εκδηλώσεις κοινωνικού χαρακτήρα, όπως αναδασώσεις, εθελοντική αιμοδοσία, συμμετοχή στις κατασβέσεις πυρκαγιών (Αριθμός Μητρώου Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας 21/2007) κλπ.

Ασφάλεια και νομιμότητα: Η Λ.ΕΦ.Ε.Δ. είναι σύλλογος αναγνωρισμένος στον οποίο τα μέλη έχουν καταθέσει τους ΑΣΜ τους. Η φύση και το αντικείμενο της λέσχης, πολλές φορές είναι στο στόχαστρο των ΜΜΕ. Για αυτό το λόγο απαιτείται έλεγχος, σοβαρότητα και όταν απαιτείται απόρριψη των ταραχοποιών στοιχείων που δεν συμφωνούν με τους σκοπούς της λέσχης και παραβαίνουν το Νόμο. Το καταστατικό δε της ΛΕΦΕΔ, υπάρχει στο οικείο βιβλίο του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Μέλος της ΛΕΦΕΔ μπορεί να γίνει οποιοσδήποτε έχει υπηρετήσει στις Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδας μας η έχει τύχει νόμιμης απαλλαγής. Θα πρέπει να τονιστεί ότι τα μέλη που εγγράφονται, είναι δόκιμα μέλη για ένα έτος, οπότε υπάρχει η δυνατότητα απόρριψής τους στην δυσάρεστη περίπτωση που αυτά προβούν σε παράνομες ή αντισυνταγματικές πράξεις.

Σε περίοδο επιστρατεύσεως η Λ.ΕΦ.Ε.Δ. διαλύεται και τα μέλη της ενεργοποιούνται όπως προβλέπει η νόμιμη επιστρατευτική μέθοδος που διέπει το στράτευμα.

Ενδυμασία και παρουσία: Για λόγους ομοιογένειας ο εσωτερικός κανονισμός της Λ.ΕΦ.Ε.Δ. επιβάλει κάποιες λεπτομέρειες στην παρουσία μας.

Δεν υπάρχει κάποια επίσημη στολή. Για τις εκδηλώσεις όμως που λαμβάνουν χώρα στο ύπαιθρο, επιτρέπεται ΜΟΝΟ η Ελληνική στολή παραλλαγής. Επιτρέπονται διακριτικά επιράμματα όπλου, βαθμού, στρατιωτικών σχολείων, ειδικών μονάδων κλπ στις θέσεις που προβλέπει ο στρατιωτικός κανονισμός. Απαγορεύεται η χρήση εθνοσήμου. Η Λ.ΕΦ.Ε.Δ. διαθέτει στα μέλη της επιράμματα χαμηλής ορατότητας σε λαδί χρωματισμό με τα διακριτικά της Λέσχης.

Η χρήση στολών ξένου στρατού επιτρέπεται ΜΟΝΟ στην περίπτωση βαρέως ρουχισμού, όπου οι προτεινόμενες από το εμπόριο λύσεις δεν είναι δυνατόν να παρέχουν ρουχισμό με χρωματισμό όμοιο με αυτόν που χρησιμοποιείται από Ελληνικά στρατιωτικά τμήματα.

Στις υπαίθριες εκδηλώσεις, επιτρέπεται ως κάλυμμα κεφαλής η χρήση σκούφου, πλατύγυρου καπέλου, τζόκεϊ κλπ. Στις επίσημες εκδηλώσεις φέρεται ως κάλυμμα κεφαλής το μπερέ χρώματος μπλε για τα μέλη που υπηρετήσαν στον ΕΣ, εκτός αυτών που υπηρετήσαν σε σχηματισμούς ειδικών δυνάμεων, τεθωρακισμένων κλπ οι οποίοι φέρουν μπερέ αναλόγου χρώματος (πράσινο, μαύρο κλπ). Επίσης, για λόγους ομοιομορφίας και επειδή δεν είναι λειτουργικό οι προερχόμενοι από ΠΝ και ΠΑ να φέρουν ναυτικό πηλίκιο ή δίκοχο κλπ, θα φέρουν και αυτοί το μπερέ χρώματος μπλε του ΕΣ. Όλοι δε, θα φέρουν τα διακριτικά της Λ.ΕΦ.Ε.Δ. επί του καλύμματος κεφαλής.

Τα βασικά είδη εξοπλισμού τα οποία πρέπει να φροντίσει να προμηθευτεί ο νεοεισαχθείς στην οικογένεια της Λ.ΕΦ.Ε.Δ., είναι (εκτός από στολή και στρατιωτικά υποδήματα) ένα σακίδιο μακράς διαβίωσης, ένας υπνόσακος και ένα υπόθεμα, ώστε να μπορεί να παρακολουθεί τις δραστηριότητες του σωματείου στο ύπαιθρο. Αργότερα, και υπό την καθοδήγηση και τις οδηγίες των παλαιοτέρων μελών, θα έχει την ευκαιρία να προμηθευτεί τμήματα εξαρτήσεως, υλικά ορειβασίας και λοιπού εξοπλισμού. Να αναφερθεί βεβαίως πως η Λ.ΕΦ.Ε.Δ. έχει τη δυνατότητα να σχεδιάζει, να παράγει και να διαθέτει τμήματα εξαρτήσεων και λοιπό εξοπλισμό.

Απαγορεύεται η κατοχή παντός τύπου εκρηκτικών υλών, πυρομαχικών, όπλων και λοιπών παρανόμων ειδών. Μέλη που θα βρεθούν να κατέχουν ή να φέρουν παρανόμως ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ, θα παραπέμπονται στις Αστυνομικές Αρχές και την Δικαιοσύνη. Επειδή δεν είναι στη δικαιοδοσία της Λέσχης να ελέγχει ποινικό μητρώο των μελών του, θα πρέπει να γίνει σαφές πως οτιδήποτε ακραίο δεν είναι επιθυμητό. Αν μάλιστα γίνουν αντιληπτές, αντισυνταγματικές συμπεριφορές, θα αποβάλλεται το μέλος από τη Λέσχη.

 

Έσοδα Λέσχης: Η κύρια πηγή εσόδων είναι τα μέλη της Λ.ΕΦ.Ε.Δ.. Για το λόγο αυτό, δεν πρέπει τα μέλη να αμελούν τις συνδρομές τους. Κατά καιρούς, σε διάφορες εκδηλώσεις υπάρχει αντίτιμο συμμετοχής. Αυτό συμβαίνει ώστε να καλυφθούν τα λειτουργικά έξοδα των εκδηλώσεων. Οποιοδήποτε περίσσευμα κατατίθεται στο ταμείο και με αυτό γίνεται προμήθεια από το εμπόριο ομαδικών υλικών όπως υλικά ορειβασίας, Α΄ βοηθειών, συσκευές επικοινωνιών κλπ καθώς και τα χρήματα που απαιτούνται για την καταβολή του ενοικίου των γραφείων της λέσχης.

Λειτουργία Λέσχης: Πάγια είναι η συγκέντρωση μελών στα γραφεία της Λέσχης κάθε Τετάρτη ώρα 20:00 όπου λαμβάνει χώρα θεωρητική εκπαίδευση σε αντικείμενα που αφορούν τα μέλη ή συζητούνται τα τρέχοντα θέματα. Για περιπτώσεις που πρέπει να ενημερωθούν άμεσα τα μέλη για όποιο ζήτημα, έχουν οργανωθεί τηλεφωνικές ομάδες Λ.ΕΦ.Ε.Δ. (αναρτημένες σε πίνακα ανακοινώσεων στα γραφεία της λέσχης). Με τον τρόπο αυτό. Κάθε μέλος είναι ένας «συνδετικός κρίκος» στην αλυσίδα επικοινωνίας, οπότε και τα μέλη δεν πρέπει να αμελούν να ειδοποιούν τα υπό εποπτεία τους μέλη.

Το ΔΣ είναι εκλεγμένο όργανο για να υπηρετεί τους σκοπούς της λέσχης. Για το λόγο αυτό, τα μέλη δεν θα πρέπει να διστάζουν να εκφράζουν τα παράπονα ή τις προτάσεις τους στο ΔΣ. Με τον τρόπο αυτό η Λ.ΕΦ.Ε.Δ. βελτιώνεται (Κουτί Παραπόνων – Προτάσεων).

Πριν από κάθε εκδήλωση στο ύπαιθρο, το ΔΣ ενημερώνει το οικείο Αστυνομικό τμήμα, ενώ σε περίπτωση συμμετοχής σε σωστικές ομάδες, καλό θα ήταν τα εμπλεκόμενα μέλη να ενημερώνουν και τους οικείους τους για να μην ανησυχούν.

Στα γραφεία της Λ.ΕΦ.Ε.Δ., λειτουργεί δανειστική βιβλιοθήκη η οποία δημιουργήθηκε με προσφορές μελών. Τα μέλη μπορούν να εμπλουτίσουν την βιβλιοθήκη αυτή και με δικά τους βιβλία ή περιοδικά με αντικείμενο που να προσανατολίζεται στους σκοπούς του συνδέσμου.

Το κάθε μέλος θα πρέπει να έχει ετοιμάσει ο καθένας από μόνος του το σακίδιο μακράς διαβίωσης του με τα απαραίτητα υλικά, ώστε να μπορεί να αναχωρήσει άμεσα όταν αυτό ζητηθεί σε περίπτωση συγκρότησης κάποιας σωστικής ομάδας.

 

Μέλη της Λ.ΕΦ.Ε.Δ. μπορούν να γίνουν όσοι έχουν υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις (ΕΣ, ΠΝ, ΠΑ, ΕΛΑΣ, ΛΣ κλπ). Για τον λόγο αυτό, τα μέλη καλό θα ήταν να ενημερώσουν γνωστούς και φίλους που τυχόν ενδιαφέρονται.

Για ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ απορία ή πρόβλημα τα νέα μέλη να απευθύνονται στα μέλη του ΔΣ, ή στα παλαιότερα και έμπειρα μέλη που θα τους κατευθύνουν αναλόγως.

 

Στην αρχαία Ελλάδα, υπήρχε ο θεσμός του οπλίτη - πολίτη, Στη σύγχρονη Ελλάδα, η Λ.ΕΦ.Ε.Δ.

Δ.Σ. Λ.ΕΦ.Ε.Δ. Θεσσαλονίκης Τηλ / FAX 2310517028 Αμαλίας 14 και Γαμβέτα, Εύοσμος.

http://www.lefed.gr




   

 

Η ουσία της ένοιας του ΠΟΛΙΤΗ ΟΠΛΙΤΗ

 
Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων : Δια βίου πολίτες- οπλίτες.
Τιμή στις ένοπλες Δυνάμεις - Πίστη στην εφεδρεία.
Η Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων τιμά τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Τιμά εκείνους που έπεσαν αλλά και όλους εκείνους τους αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και οπλίτες που υπηρέτησαν με αυταπάρνηση τα ελληνικά όπλα.
«Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες ,
Δίκαιοι κι ίσιοι σ΄ολες των τες πράξεις .»
Η απόδοση της τιμής και η αίσθηση του χρέους προς τις ένοπλες δυνάμεις δεν είναι προνόμιο των σύγχρονων Ελλήνων. Η ελληνική σκέψη από τα πρώτα της ακόμη βήματα συνέλαβε τη σημασία αυτής της τιμής και την απέδωσε στους οπλίτες της πόλης : Ο δραματουργός Αισχύλος, στο επιτάφιο επίγραμμά του προτίμησε να γράψει για τη μονοήμερη εμπειρία του στη μάχη του Μαραθώνα και όχι για τη συγγραφή της μνημειώδους τριλογίας του , της Ορέστειας.
Το πρώτο που μας διδάσκει η ελληνική σκέψη είναι πως η λαμπρή νίκη κατά των Περσών, που την εποχή εκείνη αναγνωρίζονταν ως η συντριπτική υπερδύναμη του αρχαίου κόσμου, δεν ήταν αποτέλεσμα μιας «αυθόρμητης αντίστασης» αλλά προϊόν μιας δια βίου προετοιμασίας των ελεύθερων οπλιτών - πολιτών να υπερασπίσουν την αυτονομία των πόλεων τους , να υπερασπίσουν δηλαδή την ελευθερία τους. Τα έπη του Ομήρου, δηλαδή η πολεμική ποίηση, ήταν για όλο τον αρχαίο ελληνικό κόσμο το πρώτο και βασικό αναγνωστικό που μελετούσαν τα ελληνόπουλα. Διδάσκονταν γραφή κι ανάγνωση, μελετώντας τα κατορθώματα των επικών ηρώων. Ανδρώνονταν με πρότυπα τους Ομηρικούς ήρωες. Κι όταν ενηλικιώνονταν αποκτούσαν δικαίωμα ψήφου μόνο όσοι ήταν ικανοί να φέρουν όπλα. Η εκκλησία του Δήμου ήταν η σύναξη των οπλιτών - πολιτών και η λέξη Λαός ήταν συνώνυμη της λέξεως Στρατός. Για τον αρχαίο Έλληνα ήταν αδιανόητη η ιδέα μιας δημοκρατίας άοπλων πολιτών. Παρόλα αυτά, η τιμή προς τους ενόπλους δεν εξαντλούνταν στα πολιτικά δικαιώματα , την ποίηση, το θέατρο και τη ρητορική αλλά αποδίδονταν και μέσω της θρησκευτικής πίστης: Σχεδόν κάθε ελληνικός ναός έχει τη ζωοφόρο και τα αετώματά του γεμάτα με θεούς φιλοτεχνημένους με την πολεμική στολή του οπλίτη της πόλης. Η αγγειογραφία δοξάζει τις τάξεις της φάλαγγος και οι ταφικές στήλες απεικονίζουν το νεκρό με στρατιωτική πανοπλία.
 
Η ποιοτική υπεροχή όμως έναντι της υπερδύναμης των Περσών δεν αντλήθηκε μόνο από το ελεύθερο και πολεμικό φρόνημα της Πόλεως των οπλιτών - πολιτών, του Λαού- Στρατού. Η στρατιωτική υπεροχή αντλήθηκε από την πολεμική τεχνική που ανέπτυξε ο αρχαίος ελληνικός κόσμος και που κληροδότησε , μέσω της Ρώμης και του Βυζαντίου, στην σύγχρονη δύση. Οι αμερικανοί κλασσικιστές VICTOR DANIS HANSON και JOHN HEATH επισημαίνουν οκτώ χαρακτηριστικά που αποτελούν τον πυρήνα της ελληνικής πολεμικής τεχνικής και απορρέουν από την καταγωγή της Δύσης:
1. Προηγμένη τεχνολογία: η αξεπέραστη δηλαδή υπεροχή τόσο των ελληνικών όπλων όσο και της θωράκισης των οπλιτών.
2. Ανώτερη πειθαρχία: που εξασφαλίζονταν με την αποτελεσματική εκπαίδευση και την πρόθυμη αποδοχή της διοίκησης από τους στρατιώτες
3. Ευφυία στην απόκριση: μια ελληνική διανοητική παράδοση, αδέσμευτη κι αλογόκριτη από κυβέρνηση ή από θρησκεία, που επιδίωκε συνεχή βελτίωση ενώπιον της στρατιωτικής πρόσκλησης.
4. Ευρεία, κοινή τήρηση στρατιωτικών συνηθειών μεταξύ της πλειονότητας του πληθυσμού : Η ελληνική πόλις - κράτος εκδήλωνε σταθερά την προτίμηση για πολίτες στρατιωτικούς και ενθάρρυνε τη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των στρατιωτικών αποφάσεων
5. Επιλογή αποφασιστικής εμπλοκής: η προτίμηση δηλαδή των Ελλήνων , να αντιμετωπίζεται ο εχθρός κατά μέτωπον και να λύεται η μάχη όσο πιο γρήγορα κι αποφασιστικά γίνεται.
6. Κυριαρχία του πεζικού : η ελληνική αντίληψη ότι οι πεζοί με μυική δύναμη, όχι οι ιππείς ούτε καν αυτοί που ρίχνουν τα βλήματα , κερδίζουν τελικά τον πόλεμο
7. Συστηματική χρησιμοποίηση κεφαλαίων στη διεξαγωγή του πολέμου: η ικανότητα συλλογής φόρων, επιβολής εισφοράς και δανεισμού χρημάτων για να κατεβαίνουν οι άνδρες στη μάχη και για υλικά, για μεγάλες χρονικές περιόδους
8. Ηθική αντίσταση στο μιλιταρισμό:: Η αντίσταση στο μιλιταρισμό εξασφαλίζοταν με την απανταχού παρουσία λογοτεχικών, θρησκευτικών και καλλιτεχνικών ομάδων πίεσης που απαιτούν δικαιολόγηση και εξήγηση του πολέμου και πολύ συχνά αμφισβητούν, μερικές φορές ακόμη και αναχαιτίζουν, τη μη συνετή χρήση στρατιωτικής δύναμης. Υπάρχει μια αίσθηση διαφωνίας, που αρχίζει με τους Ελληνες, ότι ο πόλεμος δεν είναι η προτιμητέα πορεία αλλά η μεγάλη τραγωδία της ανθρώπινης κατάστασης.
Η ελληνική σκέψη ισορρόπησε πάντοτε τη σκιά με το φως και δεν εξώθησε τίποτα ως την υπερβολή: Οι Έλληνες απεχθάνονται την ωμή βία. Η Αθηνά - θεά της σοφίας είναι ταυτόχρονα προστάτιδα των τεχνών, αλλά και των πολιορκημένων. Φέρει πάντοτε δόρυ και φορά κράνος. Μονομαχεί με τον Θεό του πολέμου, τον Άρη και τον κατατροπώνει! Η ωμή βία απορρίπτεται. Απορρίπτεται όμως και ο φόβος. Οι αρχαίοι Έλληνες μεταλλάσσουν τον φόβο, μέσα από τους κοινωνικούς παιδευτικούς μηχανισμούς ,σε κίνητρο κοινωνικής συνοχής, στρατιωτικής οργάνωσης , μαχητικού πνεύματος, σε κίνητρο για νίκη.
Να γιατί ο αρχαίος ελληνικός κόσμος βγήκε νικητής από την φοβερή εκείνη σύγκρουση με την περσική υπερδύναμη.
Ο χρυσός αιώνας της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, η ακμή των κλασσικών χρόνων δεν θα υπήρχε ποτέ αν οι Έλληνες αποφάσιζαν να περικόψουν τις τεράστιες πολεμικές δαπάνες της ναυπήγησης του στόλου τους στις παραμονές των Περσικών πολέμων.
Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός δεν έθρεψε ψευδαισθήσεις και ιδεοληψίες που υπονομεύουν την άμυνα και την ελευθερία της Πόλεως.
«Ελεύθερον το εύψυχον - εύδαιμον δε το ελεύθερον.»
Με άλλα λόγια «Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Δίχως δε την ελευθερία δεν υπάρχει ευδαιμονία.»
Ο ελληνικός κόσμος γνώρισε την παρακμή και την υποτέλεια όταν απομακρύνθηκε από την κοινωνική οργάνωση της Πόλης - κράτους και το θεμέλιο της ελευθερίας της : το οπλιτικό- πολιτικό πνεύμα.
Στους χρόνους τους βυζαντινούς ο λαός μας κατόρθωσε να διατηρήσει στην συλλογική του μνήμη πνεύμα σεβασμού στους ενόπλους υπερασπιστές του.
Οι Ακρίτες, δηλαδή οι οπλίτες με μικρούς κλήρους γης, υμνήθηκαν από το λαό γιατί υπεράσπισαν αποτελεσματικά για περισσότερους από τρείς αιώνες τα σύνορα της βυζαντινής κοινοπολιτείας . Παράλληλα διατηρήθηκε και η παράδοση του εφεδρικού πνεύματος : Υπερασπίζονται την Κωνσταντινούπολη εκτός από τον τακτικό στρατό και τα ένοπλα σώματα των πολιτών της : Οι Βένετοι και οι Πράσινοι.
Δεν υπάρχει εκκλησιά που να μην αγιογραφήθηκαν στους τοίχους της τα παλικάρια της ρωμιοσύνης Ο Αϊ Γιώργης και ο Αί Δημήτρης. Μέγα είναι το πλήθος των ένστολων αγίων της. Στις επάλξεις, και στις ώρες της μεγάλης αγωνίας, οι πολιορκημένοι βυζαντινοί βλέπουν τη Παναγία να τους συμπαραστέκεται. Η θεά Αθηνά παρέδωσε τα σκήπτρα της προστασία της.
Στους σκοτεινούς χρόνους της Οθωμανικής σκλαβιάς το Γένος διατηρεί, μέσα από θρύλους και παραδόσεις, ζωντανή στη συλλογική μνήμη την στρατιωτική - τεχνολογική υπεροχή των βυζαντινών ενόπλων δυνάμεων και την περήφανη αντίσταση του τελευταίου αυτοκράτορα : Του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου που πέφτει μαχόμενος στην Πύλη του Ρωμανού.
Είναι θαυμάσιο πως αυτή η στρατιωτική παράδοση ενέπνευσε τον μεγάλο στρατηγό του 21' : Τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη . « Μία φοράν , όταν επήραμε το Ναύπλιον, ήλθε ο Άμιλτων να με ιδή. Μου είπε ότι « Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμόν και η Αγγλία να μεσιτεύση» . Εγώ του αποκρίθηκα ότι: « Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος . εμείς , καπετάν Άμιλτων, ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τον Τούρκο. άλλους έκοψε, άλλους εσκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς εμείς, εζούσαμε ελεύθεροι από γενεά εις γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη καμμία συνθήκη δεν έκαμε. Η φρουρά του είχε παντοτινόν πόλεμον με τους Τούρκους και δυό φρούρια ήτο πάντοτε ανυπότακτα». Με είπε : «Ποια είναι η βασιλική φρουρά του βασιλέως μας, ποια τα φρούρια;» « Η φρουρά του βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι Κλέφτες, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά» . Έτσι δεν με ομίλησε πλέον.»
Οι Ένοπλες Δυνάμεις από την σύσταση του ελληνικού κράτους επωμίστηκαν την μεγάλη ευθύνη της πραγμάτωσης της Μεγάλης Ιδέας που κυριάρχησε στην κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου για 100 περίπου χρόνια. Ως σώμα από το σώμα του ελληνικού έθνους αγωνίστηκαν με απαράμιλλη αυτοθυσία και μέσα από αγώνες και θυσίες κατόρθωσαν να μας παραδώσουν μια Ελλάδα που διεκδικεί τη θέση της στο σύγχρονο κόσμο.
Τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται στο δρόμο μιας μεγάλης προσπάθειας εκσυγχρονισμού που αποτυπώνεται στο αιτούμενο «Σύγχρονες και ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις σε ένα σύγχρονο κόσμο»
Ωστόσο δεν πρέπει να λησμονούμε πως σε κάθε αμυντικό μηχανισμό, σε κάθε εποχή, σε μικρά αλλά και σε μεγάλα έθνη , η αναγκαία συνθήκη ισχύος εξακολουθεί να είναι το φρόνημα: Δηλαδή η θέληση για αγώνα. Και αυτή η θέληση για άμυνα δεν μπορεί να σφυρηλατηθεί μόνο μέσα στο στρατόπεδο. Ο εικοσάχρονος πρέπει να γαλουχηθεί από την παιδική του ηλικία μέσα από τους παιδευτικούς, κοινωνιοποιητικούς και εκπαιδευτικούς μηχανισμούς της κοινωνίας- πολιτείας που είναι μέλος της. Με άλλα λόγια η σφυρηλάτηση του ελεύθερου και μαχητικού φρονήματος είναι ευθύνη όλης της κοινωνίας. Τίθεται αμείλικτα λοιπόν το ερώτημα: Η σύγχρονη ελληνική κοινωνία σφυρηλατεί στο βαθμό που πρέπει τη θέληση να αμυνθούμε και να επιβιώσουμε ιστορικά ;
«Με τις βαθιές κοινωνικές ανακατατάξεις που έγιναν πρόχειρα, γρήγορα, άναρχα επικάθισε στην κρούστα του Έθνους μια πλειοψηφία νεόπλουτων, άξεστων και ρηχών ανθρώπων, με κυριότερο γνώρισμα το ότι απομακρύνονται γρήγορα από την ποιότητα του προγονικού ελληνικού κυττάρου. Φαινόμενο άκρως ανησυχητικό. Όλοι αυτοί ( σ.σ. οι νεόπλουτοι) που είναι πάρα πολλοί, αποτελούν την «τρύπα του έθνους». Αυτό συμβαίνει σπανιότατα. Δεν μας συνέβη επί Τουρκοκρατίας, ούτε επί άλλης ξένης κατοχής. Γι' αυτό αντέξαμε. Τώρα διερωτώμαι ειλικρινώς : Θα αντέξουμε; και πόσο;
Τις παραπάνω πικρές διαπιστώσεις και το εναγώνιο αυτό ερώτημα δεν τα καταθέτει ένας «τυφλός εθνικιστής» ή κάποιος λαϊκιστής πολιτικός. Τα καταθέτει ο Μίκης Θεοδωράκης.
Τη συλλογιστική αυτή ενισχύει και ο στοχαστής Χρήστος Γιανναράς: « Μοναδικό περιεχόμενο της βιοτής μας μοιάζει να είναι η καταναλωτική βουλιμία, αλλά αυτή δεν μπορεί να εμπνεύσει παλλαϊκή άμυνα
Η καθολικευμένη απουσία νοήματος αντανακλάται στην α-νόητη πολιτική μας. Μια πολιτική που δεν υποψιάζεται ότι ο αφελληνισμός της παιδείας από τον διεθνισμό και τη μηδενιστική «ειρηνοφιλία» της «προοδευτικής» διανόησης υπονομεύει το φρόνημα αντίστασης του λαού. 'Ότι η δυναμική της ιστορικής ταυτότητας και της πολιτιστικής ομοιογένειας είναι το καίριο ανασχετικό των τουρκικών βλέψεων στο Αιγαίο και στη Θράκη. ... Περίμενε κανείς ότι από το ρίγος της απειλής στο αιγαίο θα προέκυπτε, πριν από κάθε άλλο, μια ριζοσπαστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Ότι η Ελλάδα θα έσπευδε να ανασυντάξει το καθημαγμένο φρόνημά της ανακρούοντας πρίμα στην εκπαιδευτική πολιτική αφελληνισμού των παιδιών της.»
«Είμαστε ένας λαός με παλικαρίσια ψυχή, που κράτησε τα βαθιά κοιτάσματα της μνήμης του σε καιρούς ακμής και σε αιώνες διωγμών και άδειων λόγων.» Γράφει ο μεγάλος νηπτικός του τρόπου μας, ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης- και συνεχίζει :
« Τώρα που ο τριγυρινός μας κόσμος μοιάζει να θέλει να μας κάνει τρόφιμους ενός οικουμενικού πανδοχείου, θα την απαρνηθούμε άραγε αυτή τη μνήμη; Θα το παραδεχτούμε τάχα να γίνουμε απόκληροι; Δε γυρεύω μήτε το σταμάτημα , μήτε το γύρισμα προς τα πίσω. γυρεύω το νού , την ευαισθησία και το κουράγιο των ανθρώπων που προχωρούν εμπρός.»
Θα μπορέσουμε λοιπόν εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες να απαντήσουμε με πειστικό τρόπο στις σύγχρονες προκλήσεις ενός ασταθούς περιβάλλοντος; Θα προχωρήσουμε στο μέλλον με μπούσουλα την παράδοση της κοινωνικής μας συνοχής, της πολιτισμικής μας ταυτότητας, του υψηλού μας φρονήματος; Πρόκειται για μια δύσκολη αναμέτρηση με την χειρότερη εικόνα μας. Δεν υπάρχει καιρός για απαισιοδοξία. Εμείς πιστεύουμε στις αστείρευτες δυνάμεις του ελληνισμού. Πιστεύουμε στην πολιτική και στρατιωτική έννοια του πολίτη - οπλίτη. Πιστεύουμε πως μια εφεδρεία με φρόνημα που ξέρει να μάχεται , να επιβιώνει και να μάχεται ξανά μπορεί να ακολουθήσει το δρόμο του χρέους προς την Πατρίδα.
 

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Κανονισμός Στολής »
Links to Best Bookmaker Bet365 it The UK